Een beetje vrijheid – de film

“Een verandering vindt plaats omdat gewone mensen buitengewone dingen doen.” (Barack Obama)

Met deze film willen wij het bemoedigende verhaal vertellen dat er veel kan veranderen als gewone mensen buitengewone dingen doen en altijd de mens blijven zien in de ander.

Trouw In Moeilijkheden Het begon met een rootsreis met mijn vader naar Curaçao. Hij had daar als kind een paar jaar gewoond en er altijd heimwee naar gehad. Elf dames die hem nog kenden hadden een ontmoeting georganiseerd. Vol liefde en bewondering spraken zij alsmaar over ene ‘Tim’. Ik had geen idee wie ze bedoelden. Het bleek te gaan om T.I.M.: Trouw In Moeilijkheden, de padvindstersnaam van mijn grootmoeder. Dezelfde vrouw die ik mij herinnerde als streng, veeleisend en ietwat verbitterd, bleek ook heel geliefd en veel invloed te hebben gehad op de levens van anderen. Dat mijn grootmoeder Tini een onconventioneel leven had geleid, wist ik van haar boek Een beetje vrijheid over haar tijd in Siberië in de jaren ’20. Nu kwam daar het hoofdstuk over Curaçao bij. Ik besloot op nader onderzoek uit te gaan. Wie was T.I.M. oftewel Tini Schoorl-Straub eigenlijk? Hoe kwam ze op deze plaatsen terecht? Wat waren haar drijfveren en haar invloed? Wat liet zij achter naast het vele schrijfwerk in het familiearchief? Aan de hand van 8mm films, foto’s, boeken, interviews, geluidsopnamen en manuscripten uit het familiearchief schets ik in drie delen het bewogen leven van mijn grootmoeder, hoe zij zich onttrok aan de heersende normen van die tijd en hoe ze vormgaf aan haar eigen ideologie.

Drieluik De reis voert naar de opbouwkolonie Kuzbass , Kemerovo, Siberië waar Tini als gescheiden vrouw met kind leeft en werkt tot in 1928 het Stalinisme opkomt. Met haar, in Kemerovo ontmoette, nieuwe echtgenoot en inmiddels drie kinderen vertrekt ze in 1936 voor de eerste keer naar Curaçao. Tijdens de bezetting is ze alleen met haar kinderen in Nijmegen. Ook dan blijft Tini zich inzetten voor anderen. Ze organiseert culturele activiteiten voor jongeren en wordt actief voor het verzet. Na de oorlog gaat ze terug naar Curaçao, maar ook die wereld is veranderd …. Ze gaat werken als sociaal werkster, docent ritmiek en richt padvindsters groepen op voor meiden van alle klassen, gezindten en rassen. Enigszins gedesillusioneerd, maar uitgezwaaid als een koningspaar, keren Tini en Gee Schoorl in 1952 terug naar Nederland.

Idealisme en tijdgeest Mijn grootmoeder Tini kon de wereld niet veranderen, maar de ontroerende interviews getuigen van een vrouw die tegen de tijdgeest in streed voor ‘dat kleine beetje vrijheid, genoeg voor een medewerking aan coëxistentie van alle gezindten, en tevens genoeg om niet mee te werken aan discriminatie en atoomoorlogen.’